Door Joe Jay de Haas | Cryptorecht | 11 maart 2022 | 7 min. leestijd
Nu de interesse in cryptocurrency steeds meer toeneemt, starten ook steeds meer partijen met het uitgeven van een eigen token. Het uitgeven van die token gebeurt doorgaans door middel van een zogenoemde ‘’pre-sale’’. De bedoeling van een pre-sale is, kort gezegd, dat gegadigden de nog uit te geven token kunnen bemachtigen door voorafgaand aan het uitgeven van de token een bepaald bedrag, vaak uitgedrukt in een bepaalde digitale cryptovaluta, te betalen aan de uitgever van de token. Het uitgeven van de token kan door middel van verschillende procedures gebeuren, zoals door middel van een Initial Coin Offering (ICO), IDO, ge(de)centraliseerde IDO launchpad, IEO, IGO of INO. Iedere procedure heeft zijn eigen kenmerken, hetgeen in de praktijk tot verwarring kan leiden bij (potentiële) gegadigden en zijn eigen juridische aandachtspunten kent. In deze inleidende blog zal ik de verschillende procedures toelichten en uiteenzetten wat de specifieke kenmerken per procedure zijn. In volgende blogs licht ik de juridische aandachtspunten toe.
Initial Coin Offering
De Initial Coin Offering (ICO) is in 2017 ontstaan en is een afgeleide van de Initial Public Offering (IPO), zoals we die kennen uit de aandelenmarkt. In 2017 nam het aantal ICO’s explosief toe en creëerden vele partijen een eigen token. De ICO was voor bedrijven veel laagdrempeliger dan een IPO, omdat de IPO aan tal van (financiële) regelgeving onderworpen was en de ICO, destijds, grotendeels ongereguleerd was. De ICO was voor bedrijven dan ook een laagdrempelige manier om geld op te halen bij het grote publiek. Een Initial Coin Offering heeft het kenmerk dat de pre-sale volledig onder controle van de uitgever van de token is. Zo is het voor de uitgever mogelijk om de parameters, zoals de prijs, het aantal tokens en dergelijke, tijdens de pre-sale te veranderen. Dit brengt mogelijke grote risico’s mee voor (potentiële) gegadigden.
Bij een ICO maakt de uitgever van de token een pre-sale mogelijk op zijn eigen website. Wanneer de pre-sale succesvol voltooid is, dan zal liquiditeit worden toegevoegd om de handel in de token mogelijk te maken. Wanneer het verhandelen van de token op een gedecentraliseerde exchange (DEX) gebeurt, zoals bijvoorbeeld Pancakeswap of Uniswap, zal de uitgever van de token in beginsel zelf liquiditeit moeten toevoegen aan de DEX. Dit is mogelijk door een bepaalde combinatie van tokens toe te voegen aan de DEX. Deze specifieke combinatie van tokens noemt men Liquidity Provider Tokens (LP-tokens). Dit komt er, kort gezegd, op neer dat via een smart contract een combinatie van bepaalde tokens wordt uitgeleend aan de DEX. De verstrekker van de liquiditeit wordt een Liquidity Provider genoemd. De Liquidity Provider ontvangt doorgaans een bepaald percentage van de op de DEX uitgevoerde transactie als vergoeding voor het verschaffen van liquiditeit. Wanneer het verhandelen van de token op een gecentraliseerde exchange (CEX) gebeurt, zoals bijvoorbeeld Binance, dan zal de CEX in beginsel zorgdragen voor de liquiditeit. Zonder liquiditeit zijn tokens niet verhandelbaar.
Initial Dex Offering
De Initial Dex Offering (IDO) wordt doorgaans gehouden op een zogenoemde ‘’launchpad’’. Een launchpad is in feite een omgeving waar de uitgave van een bepaalde token gestart wordt. De bedoeling is dat, net als bij ICO’s, gegadigden een nog uit te geven token kunnen bemachtigen door voorafgaand aan het uitgeven van de token een bepaald bedrag, vaak uitgedrukt in een bepaalde digitale cryptovaluta, te betalen aan de uitgever van de token. In tegenstelling tot de ICO, kunnen de parameters bij een IDO niet door de uitgever aangepast kunnen worden. Dit zou de (potentiële) risico’s voor gegadigden kunnen reduceren.
De IDO Launchpads zijn op te delen in twee categorieën: gedecentraliseerde IDO launchpads en niet-gedecentraliseerde IDO launchpads.
Gedecentraliseerde IDO launchpads
Het is kenmerkend voor een gedecentraliseerde IDO launchpad dat een ieder een token op de launchpad kan uitgeven, zonder dat hier nadere randvoorwaarden aan zitten. Met een paar klikken op de muis start je je eigen pre-sale. Nadat de pre-sale voltooid is wordt de token gelist op een DEX. De drempel om een pre-sale te starten is laag, maar juist omdat er weinig randvoorwaarden aan de pre-sale verbonden zijn, kan dit risico’s meebrengen voor (potentiële) gegadigden. DxSale is veruit het bekendste voorbeeld van een gedecentraliseerd IDO launchpad.
Niet-gedecentraliseerde IDO launchpads
In tegenstelling tot de gecentraliseerde IDO launchpads, die grotendeels geen randvoorwaarden stellen, stellen niet-gedecentraliseerd IDO launchpads juist wel veel voorwaarden. Zo ligt de drempel om een pre-sale te starten in de regel veel hoger bij een niet-gedecentraliseerde launchpad dan bij een gedecentraliseerde launchpad. Een van de meest bekende, zo niet dé bekendste niet-gedecentraliseerde launchpad, is Polkastarter. Wanneer je een pre-sale op Polkastarter wil houden, dan zullen zij een Due Diligence onderzoek doen naar de token en het team achter de token. Op die manier wordt de kwaliteit van de tokens gewaarborgd, of in elk geval de kans op het uitgeven van malafide tokens verkleind. Dit zou de (potentiële) risico’s voor gegadigden kunnen reduceren.
Initial Exchange Offering
Sommige gecentraliseerde exchanges (CEX), zoals Binance, hebben een eigen launchpad op hun platform geïntegreerd. Het uitgeven van tokens via deze launchpads wordt ook wel Initial Exchange Offering (IEO) genoemd. Het kenmerk van een IEO is dat de token die via de launchpad van de specifieke CEX uitgegeven wordt na de pre-sale ook op die CEX gelist wordt. Gecentraliseerde exchanges stellen doorgaans torenhoge eisen aan de tokens die op hun launchpad uitgegeven worden. Doordat de gecentraliseerde exchanges hoge eisen stellen aan de tokens worden de risico’s voor de potentiële gegadigden aanzienlijk verkleind. In tegenstelling tot IDO en ICO, die veelvuldig en op grote schaal plaatsvinden, vinden er slechts een handjevol IEO’s plaats.
Initial Game Offering
Blockchain Play-to-Earn Games (P2E Games) zijn booming. Bij het spelen van P2E Games worden de bepaalde handelingen die spelers verrichten, vastgelegd op de blockchain. Op die manier kunnen spelers van P2E Games tijdens het gamen tokens van het spel verdienen of bijvoorbeeld items vrijspelen, die vervolgens in de vorm van non-fungible tokens (NFT’s) aan de spelers uitgegeven worden. Via digitale marktplaatsen kunnen spelers verdiende items verkopen, waardoor de spelers cryptocurrency kunnen verdienen. Dit wordt Play-to-Earn genoemd. Als gevolg van de opkomende populariteit van P2E Games heeft er de laatste tijd een explosieve toename in het aantal Initial Game Offerings (IGO) plaatsgevonden. Een IGO is in de hoofdlijnen niet anders dan een IDO. Een IGO onderscheidt zich van de IDO doordat het enkel gericht is op tokens die gerelateerd zijn aan bepaalde Blockchain Games. De uit te geven token functioneert binnen het ecosysteem van een bepaalde Blockchain Game vaak als betaalmiddel om bepaalde in-game items aan te kunnen schaffen. Een voorbeeld van een launchpad dat zich focust op IGO’s is Gamestarter.
Initial Non-Fungible Token Offering
Bij een Initial Non-Fungible Token Offering (INO) worden non-fungible tokens, vaak gedecentraliseerd, bij het grote publiek aangeboden door middel van een pre-sale. In tegenstelling tot de eerder genoemde vormen van pre-sales richt de INO zich niet op tokens, maar juist op non-fungible tokens (NFT). In onze eerder blog lees je wat een NFT nu eigenlijk is.
Meer weten over de juridische aspecten van Cryptocurrency Pre-Sales, zoals de Initial Coin Offering? Bel of mail onze crypto-specialisten Joe Jay de Haas of Wouter Dammers: 013-2077107 of j.dehaas@lawfox.nl / w.dammers@lawfox.nl
